Yoga – een zacht dekentje van liefde

Een leven zonder yoga kan ik mij niet meer voorstellen. Mijn eerste les heb ik ervaren op mijn 16de. Inmiddels geef ik al meer dan 10 jaar yogalessen voor uiteenlopende doelgroepen. Bij mij komen vrouwen, mannen, soms kinderen en zwangeren. Sommige van hen hebben stress- of burn-outklachten. Anderen willen aansterken na ziekte.

Elke yogales heeft zijn eigen charmes en zijn eigen kleur, elke keer opnieuw. Bij iedere nieuwe yoga-ervaring tune ik opnieuw in op elke individuele cursist en wat zij of hij op dat moment met zich meebrengt. Dat kan pijn zijn of spanning, stress of boosheid, maar ook drukte. Meestal is de cursist zich daar niet erg van bewust en ziet deze kant van zichzelf liever niet. “Er was zoveel onrust in mijn hoofd, ik kon helemaal niet ontspannen!”, hoor ik cursisten wel eens zeggen.

Bij yoga is de opdracht juist het (leren) ervaren van deze schaduwkanten. Bij mezelf merk ik dat ook. Asana’s die ik lastig vind, vermijd ik eerder. Kom ik tegen een fysieke grens aan, dan ga ik terug in plaats van te ervaren wat er is. Ooit schreef ik het artikel ‘Leren voelen’. Dat is wat yoga voor mij nog steeds betekent. Het leren voelen van de schaduwkanten.

Uit eigen ervaring weet ik dat een ziekte als kanker ook een schaduwkant is.

Iedereen die kanker heeft, wil er het liefst van af. Veel artikelen op Facebook spelen daar op in. De voedselzandloper vertelt het mij vanochtend weer: ‘10 voedingsmiddelen tegen kanker.’ Ik word meteen getriggerd om te kijken.

Gesprekken met mensen met kanker gaan meestal over hoe ze er weer vanaf komen: “Welke behandeling krijg jij? Moet je vaak naar het ziekenhuis?” et cetera.

Kanker hebben is kennelijk een strijd, een gevecht. En dat kun je winnen of verliezen.

In mijn lessen ‘Yoga bij kanker’ komen cursisten die nogal wat met zich meebrengen. Ze komen met iets wat zij eigenlijk liever niet meenemen. Ze willen er juist van verlost zijn. Het is trouwens niet aan mij om daar een oordeel over te vellen. Op dat moment wordt er iets in mij wakker geschud. Ik wil ze graag met heel mijn hart welkom heten en omarmen. Ook dat deel waar zijzelf nog moeite mee hebben, dat deel waar zij liever niet naar kijken.

De lessen ‘Yoga bij kanker’ zijn bij uitstek geschikt om deze lieve mensen te omarmen en te verwennen. Het opzoeken van grenzen, de schaduwkanten, en het voelen ervan is voor een gezonde cursist soms al een uitdaging. Die grenzen zoek ik bij deze doelgroep liever niet op. Waar ik in reguliere lessen cursisten voor zichzelf laat zorgen, dek ik de cursisten van deze speciale lessen tijdens de ontspanning toe met een dekentje. Het is zo mooi om te zien hoe deze kwetsbare doelgroep dit ervaart en hoe zij opbloeien na een les.

Deze lessen geven mij extra voldoening, zeker als de cursist met een warm gevoel naar huis gaat.

Mijn gevoel over deze lessen breng ik graag over tijdens de geaccrediteerde bijscholing ‘Yoga bij kanker’. In het voorjaar 2016 wordt deze bijscholing voor de negende keer georganiseerd door bijscholingscoördinator Femke Hol. Elk jaar weer verdiepen zich rond de 10 yogadocenten, deels in opleiding en deels met veel ervaring, in het lesgeven van yoga bij kanker. Zij zijn een cadeau voor onze samenleving. Ik zou willen dat er meer mensen waren die bij een medemens met de diagnose kanker niet vragen naar de feiten, maar ze volledig omarmen en toedekken met een zacht dekentje van liefde.